Sharon: Het is nog steeds een gezellige, leuke club, maar ik heb wel een paar veranderingen gezien. Na corona is het vrijspelen een stuk minder geworden, vooral bij de jeugd. Bij de volwassenen daarentegen zijn de lessen juist populairder geworden. Voorheen zag je veel meer jeugd op de banen, maar de afgelopen tien jaar is dat helaas afgenomen. Waarom precies?.

Hoe komt het dat er minder jeugd komt tennissen?

Sharon: Dat is iets wat ik niet precies kan verklaren. Het is een trend die je bij veel verenigingen ziet, niet alleen bij TV de Dog. Vroeger deed ik veel aan schooltennis, wat de kinderen heel leuk vonden, maar daar ben ik vijf jaar geleden mee gestopt. De Vrijburgschool kwam toen wel hierheen, wat ons wat jeugdleden opleverde. Misschien komt het doordat kinderen tegenwoordig meer keuzes hebben qua sport en andere activiteiten.

Heb je een verklaring voor het minder vrijspelen na corona?

Sharon: Ik denk dat mensen het drukker hebben met andere dingen. Ook de opkomst van padel speelt een rol; of dat meer  mensen individueel soprten op de sportschool. Mensen kiezen voor andere manieren om hun sociale contacten te onderhouden.

Hoe heb je de sfeer binnen de club zien veranderen?

Sharon: De sfeer is nog steeds erg gezellig. De mensen zijn vriendelijk en dankbaar voor de lessen. Dat maakt het een fijne plek om te werken en te spelen. Wat ik fijn vind aan TV de Dog is dat mensen echt om elkaar geven en een hechte gemeenschap vormen. Dit merk je ook tijdens de lessen; mensen zijn altijd bereid om elkaar te helpen en dat maakt het een bijzondere plek.

Hoeveel mensen geef je les op dit moment?

Sharon: Momenteel heb ik 44 groepen met in totaal ongeveer 140 mensen. Dat is bijna één op de drie leden die lessen volgen, wat best veel is voor een relatief kleine club als de onze. In de winter stonden we zelfs twee avonden met drie leraren op de baan. Dit toont echt aan hoe betrokken onze leden zijn en hoe graag ze willen blijven leren en verbeteren.

Wat doe je als hoofdtrainer precies?

Sharon: Het grootste verschil met een gewone trainer is dat ik de lesgroepen indeel, zowel voor volwassenen als voor de jeugd. Ik houd ook het materiaal in de gaten en heb korte lijnjes met het bestuur en de tennisschool Kennemeland. Dit zorgt ervoor dat we goed op de hoogte blijven van wat er speelt binnen de club en dat we snel kunnen inspelen op de behoeften van de leden.

Kunnen leden zelf aangeven wat ze willen leren tijdens de lessen?

Sharon: Ja, dat kunnen ze zeker. Vaak komen spelers na een toernooi of competitie terug met specifieke verzoeken, zoals werken aan hun forehand of service. Het is belangrijk om die wensen zo snel mogelijk in de les te integreren. Soms vraag ik voor de les of er iets specifieks is waar ze aan willen werken. Dit zorgt ervoor dat de lessen altijd relevant en nuttig zijn voor de spelers.

Wat zou je veranderen als je voorzitter van de vereniging was?

Sharon: Misschien zou ik de lestijd iets verlengen van 40 minuten naar 50 minuten, omdat het soms te kort is door de drukte. Daarnaast zou ik proberen om meer jeugd aan te trekken, al is dat heel lastig. Ook zou ik kijken naar mogelijkheden om het vrijspelen te stimuleren, wellicht door meer evenementen te organiseren. Het is belangrijk dat leden niet alleen tijdens de lessen spelen, maar ook in hun vrije tijd de baan op gaan om te oefenen en plezier te hebben.

Kan iedereen tennisleraar worden?

Sharon: Om leraar te kunnen worden, dien je een opleiding bij het CIOS, de ALO of bij de KNLTB gevolgd te hebben. Je moet een bepaalde sterkte te hebben en je moet eerst een keer voorspelen.

Wat doe je om je kennis en vaardigheden als trainer bij te houden?

Sharon: Ik volg regelmatig cursussen en workshops via de KNLTB om mijn punten te halen. Dit kan variëren van technische en tactische trainingen tot EHBO en reanimatiecursussen. Daarnaast ga ik elk jaar naar het congres van de KNLTB, waar ik ook weer nieuwe inzichten en technieken opdoe.

Wat doet de tennisschool Kennemerland precies?

Sharon: Zij zorgen voor voldoende leraren, zodat alle lesuren gevuld kunnen worden. Momenteel is er wel wat schaarste, onder andere omdat de KNLTB minder goed samenwerkt met het CIOS. Ook omdat leraren overstappen naar padelles geven.

Heb je hobby's buiten tennis?

Sharon: Ja, zeker! Ik heb altijd gevoetbald vroeger, maar daar ben ik mee gestopt vanwege mijn knieën. Nu geniet ik van wandelen in de duinen, lezen, koken en af en toe padel spelen. Ook al geef ik geen padelles, ik vind het leuk om te spelen als afwisseling.

Zijn er ideeën of activiteiten waarvan je denkt dat ze TV de Dog kunnen helpen groeien?

Sharon: Ik denk dat we meer evenementen voor de jeugd kunnen organiseren om ze enthousiast te maken voor tennis. Bijvoorbeeld een kidsmiddag tijdens een toernooi, waarbij kinderen spelletjes kunnen doen en op een leuke manier met tennis in aanraking komen. Ook zouden we meer kunnen samenwerken met andere clubs om kennis en ervaringen te delen en samen te werken aan het verbeteren van het jeugdtennis.

Ronald: Wat ook altijd leuk was waren de competitie trainingen die we organiseren zegt Ronald Vlieland, de oud hoofdtrainer die is aangeschoven voordat hij les gaat geven. Het geeft Sharon de tijd voor een paar happen. 

Hierdoor wisten de spelers elkaar makkelijker te vinden als een team iemand nodig had. Maar ook het begrip als men op elkaar moest wachten.

Hoe lang zie je jezelf nog als trainer bij TV de Dog?

Sharon: Zolang ik het leuk vind, blijf ik graag doorgaan. De afwisseling met de verschillende groepen en de contacten met de leden maken het werk heel leuk. Ik ga nooit met tegenzin naar mijn werk en dat is voor mij een teken dat ik hier op mijn plek ben.

Heb je nog iets wat je graag met de leden wilt delen?

Sharon: Ik wil alle leden bedanken voor hun enthousiasme en inzet. Het is geweldig om te zien hoe betrokken iedereen is en hoe we samen een fijne en gezellige club vormen. Blijf lekker tennissen, geniet van het spel en blijf elkaar ondersteunen. Samen maken we TV de Dog tot wat het is! 

Maar ik moet nu mijn Nasi verder opeten want de volgende les begint zo 😉.