Interview met Truus van Duin: "Jullie zijn nog niet van me af!”

Een clubmens in hart en nieren                                 Als je Truus van Duin vraagt naar haar rol binnen de vereniging, begint ze met een lach en een bescheiden opmerking: "Nou, wat doe ik eigenlijk niet?" De lange lijst van functies die Truus vervult binnen de club spreekt boekdelen over haar betrokkenheid. Van bestuurslid tot vertrouwenspersoon, maar ook betrokken bij het jaarlijkse Open Dog Toernooi tot een van de drijvende krachten achter evenementen als de 62 uur: Truus is overal te vinden waar de club haar nodig heeft.

Maar wat maakt haar zo'n bijzondere vrijwilliger? Het antwoord is simpel: Truus heeft de club in haar hart gesloten. "Ik hou van mijn club," zegt ze met overtuiging. "En ik ben niet iemand die snel nee zegt. Als ze me nodig hebben, ben ik er." En dat is precies wat haar jarenlange betrokkenheid zo waardevol maakt voor De Dog. Niet voor niets wordt ze vaak het gezicht van de club genoemd – al is dat niet haar bedoeling.

Van Jeugdcommissie naar Bestuur

Truus begon haar vrijwilligerscarrière bij De Dog in de jeugdcommissie, een functie die door het dalende aantal jeugdleden langzaam verdween. "Door de jaren heen nam het aantal jeugdleden af, en daarmee ook de activiteiten die we vroeger voor de jeugd deden," vertelt ze. "Maar ik ben altijd blijven hangen en ben in het bestuur terechtgekomen, waar ik samen met anderen werk aan de verdere ontwikkeling van de club."

Haar passie voor de club is duidelijk: "Het is niet alleen de sport die me aantrekt, maar ook het sociale aspect en de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Iedereen kan zichzelf zijn hier, en dat maakt het zo fijn om betrokken te zijn."


De kracht van verbinding

Wat Truus vooral zo leuk vindt, is het verbinden van mensen. "Organiseren en verbinden, dat is wat ik het liefste doe," zegt ze. "En dat is niet alleen op sportief gebied, maar ook sociaal. Ik hou ervan om mensen samen te brengen, om iets voor elkaar te krijgen als team."

Dit zie je terug in haar rol bij het Open Dog Toernooi en haar betrokkenheid bij het jubileum van de vereniging. "Het mooiste vind ik als er zoveel mensen zijn die dezelfde bevlogenheid hebben voor de club. Samen met Astrid, Caja en Tamar organiseerden we bijvoorbeeld de jubileumcommissie voor het veertigjarig bestaan van De Dog. Het was een enorm succes en het toonde aan hoe betrokken iedereen is bij onze vereniging." En ook bij het 25-jarig jubileum van de club was Truus 1 van de organisatoren.

Maar Truus is ook een vertrouwd gezicht achter de schermen, vaak als "de stille kracht" genoemd. Ze hoeft niet op de voorgrond treden, maar werkt liever samen met anderen om de club draaiende te houden. "Je kunt het niet alleen doen. Het gaat om de mensen om je heen," benadrukt ze.


Vertrouwenspersoon: een essentiële rol

Niet iedereen weet het, maar Truus vervult ook de rol van vertrouwenspersoon binnen de club. In deze functie biedt ze een luisterend oor aan leden die met een probleem zitten. "Als er vervelende dingen gebeuren binnen de club, ben ik degene naar wie mensen kunnen komen," legt ze uit. "Gelukkig heb ik tot nu toe niet veel meegemaakt, maar het is goed om te weten dat er iemand is naar wie je toe kunt gaan."

Truus benadrukt het belang van een open en respectvolle cultuur binnen de club. "We zijn een hechte vereniging, en dat maakt het makkelijker om problemen te voorkomen. Maar mocht er toch iets zijn, dan kun je er altijd op vertrouwen dat we er samen uitkomen."


Tijdsinvestering en de sociale aspecten

Als we het hebben over hoeveel tijd Truus gemiddeld besteedt aan haar vrijwilligerswerk, is haar antwoord: "Dat verschilt, afhankelijk van de activiteit. Soms ben ik wekelijks op de club, maar het hangt af van wat er speelt." De bestuursvergaderingen vinden om de zes tot acht weken plaats, maar daarnaast heeft Truus ook tijdelijke functies zoals die van wedstrijdleider samen met Ben de Vries.

Toch mist Truus de tijd die ze vroeger doorbracht op de baan. "Door een blessure tennis ik momenteel niet, en dat mis ik wel. Het was altijd zo fijn om even op de club te zijn, een drankje te doen en gezellig te kletsen met anderen. Dat sociale aspect van de club is wat me echt bijblijft."

De toekomst van de club: zorgen en hoop

De toekomst van de vereniging is iets waar Truus zich mee bezighoudt. "De afname van jeugdleden is al jaren een probleem, en ik zie dat steeds meer kinderen en volwassenen moeite hebben met het vastleggen van hun tijd voor sport. Ze willen niet meer op vaste tijden trainen of spelen, en dat maakt het moeilijker om leden aan je te binden," legt Truus uit.

Toch blijft ze hoopvol. "We moeten accepteren dat de situatie misschien even zo is. Maar de kracht van onze club is dat we toegankelijk zijn, dat we mensen laten voelen dat ze welkom zijn. De onderlinge sfeer en de bereidheid van vrijwilligers om iets voor de club te betekenen, dat is waar het om gaat."

De toekomst van Truus: "Ik blijf voorlopig"

Hoewel Truus eerder had aangegeven dat dit haar laatste bestuursperiode zou zijn heeft ze zich in de ledenvergadering toch weer herkiesbaar gesteld. "We hebben nog steeds geen voorzitter, dus ik blijf voorlopig. Maar daarna is het echt mijn laatste periode," zegt ze met een glimlach. "En daarna zijn jullie echt van me af!"

Maar het is duidelijk dat Truus niet zomaar van de club af te schudden is. Haar betrokkenheid, enthousiasme en liefde voor de vereniging maken haar onmisbaar. Of ze nu tennist of niet, haar hart ligt bij De Dog, en dat zal waarschijnlijk nog lange tijd zo blijven.

Truus van Duin is het levende bewijs dat vrijwilligerswerk niet alleen belangrijk is voor de vereniging, maar ook ontzettend leuk kan zijn. Haar betrokkenheid, gedrevenheid en passie voor de club maken haar tot een onmiskenbare kracht binnen De Dog. Ze is meer dan een vrijwilliger; ze is een ware clubmens die de gemeenschap samenbrengt en altijd klaarstaat om te helpen waar dat nodig is. Met haar humor, enthousiasme en hart voor de club is Truus van Duin een voorbeeld voor ons allemaal.

 

Nieuws Overzicht